نیایش بعل و خانهٔ توفان

آماده کردن جایگاه

میز توفان می‌تواند قفسه‌ای کوچک، سینی یا تخته‌ای باشد که برای یک نشست بیرون می‌آورید. با یک جام آب، یک بشقاب، یک تصویر یا نشان بعل و فضای خالی کافی برای کار آغاز کنید. شمع اختیاری است و فقط وقتی جای آنجاست که بتوان ایمن از آن استفاده کرد.

پیش از خطاب قرار دادن بعل، شیطان را به همان شیوه‌ای گرامی بدارید که در عمل خود می‌شناسید. سپس جام را پُر کنید، نام بعل را بگویید و چند دقیقه بنشینید. نخستین خطاب لزوماً نباید درخواستی داشته باشد. پیش از آنکه عمل آیینی طولانی‌تری را به این جایگاه بسپارید، فرصت دارید با آن آشنا شوید.

پیشکش و توجه

پیشکش هدیه‌ای در یک رابطهٔ نیایشی است. بهای نتیجه‌ای تضمین‌شده نیست. آب و اندکی وقت برای آغاز کافی است. نه هزینه و نه چیدمانی چشمگیر، جای بازگشت به میز را می‌گیرد.

به آنچه واقعاً حاضر است توجه کنید: صدای اتاق، آسایش بدن، فکری تکرارشونده و انتظار پاسخ. پس از آن چند خط ساده بنویسید. جام را در جای مناسب خالی و محل را مرتب کنید. نشست تمام شده است، حتی اگر اتفاق غیرعادی‌ای رخ نداده باشد.

یک پیکره و یک اقدام

پیکرهٔ آیینی به هدفی مشخص در کاغذ، پارچه، گِل یا چوب جسم می‌دهد. ممکن است نمایندهٔ باری بر دوش، ویژگی‌ای در حال پرورش، پروژه‌ای یا مرزی باشد. با یک هدف شدنی در محدودهٔ مسئولیت خود آغاز کنید. پیکره جای آزادی شخص دیگر را نمی‌گیرد.

پیش از ساخت، نام، نشان شناسایی، پیوندش با هدف، محل نگهداری و نحوهٔ پایان دادن را بنویسید. عمل آیینی را با اقدامی همراه کنید که دور از میز هم شدنی باشد: باز کردن نامه‌ای که از آن دوری کرده‌اید، انجام جلسهٔ مطالعه در زمان مقرر، تحویل پیش‌نویس یا حفظ مرزی توافق‌شده.

هر نشانه‌ای را پس از تکمیل اقدام به پیکره بیفزایید. اگر مهره‌ای نشان‌دهندهٔ یک جلسهٔ مطالعه است، آن را پس از جلسه اضافه کنید. روزهای ازدست‌رفته باید در یادداشت بمانند. پُر کردن فاصله‌ها با نمادهای نیت، از صداقت شیء می‌کاهد.

حریم خصوصی و رضایت

برخی کارها به زمانی دور از نگاه دیگران نیاز دارند. چهرهٔ پنهان به این خلوت شکل می‌دهد. این عهدی برای غایب شدن از گفت‌وگوهای ضروری نیست و نباید به راهی برای پنهان کردن چیزی بدل شود که شخص دیگری حق دانستنش را دارد.

وقتی کسی حمایت آیینی می‌خواهد، توافق کنید که چه کاری، برای چه مدتی و با چه پایانی انجام شود. اگر رضایتش را پس گرفت، عمل آیینی را ببندید. در پیکرهٔ مشترک جماعت، هدف و نحوهٔ رسیدگی تابع توافق شرکت‌کنندگان است؛ شیء مقدس نمی‌تواند آزمون وفاداری شود.

سکوت، ناکامی و پایان

میز آشنا ممکن است پس از هفته‌های نخست عادی به نظر برسد. این موضوع حضور نزدیک یا غیبت خدایی را تعیین نمی‌کند. اگر شکلی ساده همچنان مفید است، آن را ادامه دهید، بی‌آنکه برای گرفتن اطمینان، پیشگویی‌ها را پی‌درپی افزایش دهید. می‌توان شبی آرام را ثبت کرد، بی‌آنکه آن را به پیروزی یا شکست معنوی بدل کرد.

در زمان پایانِ انتخاب‌شده، یادداشت را با هدف اولیه بسنجید. چه چیزی در وضعیت تغییر کرده است؟ در رفتار شما چه تغییری رخ داده؟ چه چیزی باقی مانده است؟ ممکن است نتیجهٔ موردانتظار به دست نیامده باشد. روایت باید بتواند همین را بیان کند.

پیکره را طبق پایانی که از پیش انتخاب کرده‌اید بردارید یا از کار خارج کنید، مواد را مرتب کنید و به زندگی روزمره برگردید. اگر کار پریشان‌کننده، وسواسی یا مختل‌کننده شده است، می‌توانید زودتر پایانش دهید. برای اجازهٔ توقف به فال دیگری نیاز نیست.