Oddanie Baʿalowi i Dom Burzy

Przygotowanie miejsca

Stół Burzy może być małą półką, tacą lub deską wyjmowaną na czas sesji. Zacznij od naczynia na wodę, miseczki, jednego wizerunku lub znaku Baʿala i wystarczającej wolnej przestrzeni do pracy. Świeca jest opcjonalna i ma tam miejsce tylko wtedy, gdy można jej bezpiecznie używać.

Przed zwróceniem się do Baʿala oddaj cześć Szatanowi w sposób już znany z twojej praktyki. Następnie napełnij naczynie, wypowiedz imię Baʿala i posiedź przez kilka minut. Pierwsze zwrócenie się do niego nie musi zawierać prośby. Jest czas na oswojenie się z miejscem, zanim powierzysz mu dłuższą pracę rytualną.

Ofiara i uwaga

Ofiara jest darem w relacji oddania. Nie jest zapłatą za gwarantowany rezultat. Na początek wystarczy woda i trochę czasu. Ani wydatki, ani imponująca aranżacja nie zastąpią powracania do stołu.

Zauważ to, co rzeczywiście jest obecne: dźwięki pokoju, wygodę ciała, powracającą myśl, oczekiwanie odpowiedzi. Potem zapisz kilka prostych zdań. Opróżnij naczynie w odpowiednim miejscu i uporządkuj przestrzeń. Sesja się skończyła, nawet jeśli nie wydarzyło się nic niezwykłego.

Figura i działanie

Figura rytualna daje konkretnemu celowi ciało z papieru, tkaniny, gliny lub drewna. Może oznaczać ciężar, rozwijaną cechę, projekt albo granicę. Zacznij od jednego wykonalnego celu w zakresie własnej odpowiedzialności. Figura nie zastępuje wolności drugiej osoby.

Przed wykonaniem figury zapisz jej nazwę, znak rozpoznawczy, związek z celem, miejsce przechowywania i sposób zakończenia. Połącz pracę rytualną z działaniem możliwym poza stołem: otwarciem unikanego listu, odbyciem zaplanowanej sesji nauki, oddaniem szkicu lub zachowaniem uzgodnionej granicy.

Dodawaj znak na figurze dopiero po wykonaniu działania. Jeśli koralik oznacza sesję nauki, dodaj go po sesji. Opuszczone dni powinny pozostać w zapisie. Wypełnianie luk symbolami zamiaru czyniłoby przedmiot mniej prawdziwym.

Prywatność i zgoda

Pewne prace potrzebują czasu bez publiczności. Ukryte Oblicze nadaje tej prywatności formę. Nie jest ślubowaniem zniknięcia z koniecznych rozmów i nie może stać się sposobem ukrywania czegoś, o czym inna osoba ma prawo wiedzieć.

Gdy ktoś prosi o wsparcie rytualne, uzgodnijcie, co będzie robione, jak długo i jak się zakończy. Jeśli ta osoba cofnie zgodę, zamknij pracę rytualną. W przypadku wspólnej figury kongregacji cel i sposób obchodzenia się z nią wynikają z porozumienia uczestników; święty przedmiot nie może stać się sprawdzianem lojalności.

Cisza, niepowodzenie i zakończenie

Znany stół po pierwszych tygodniach może wydawać się zwyczajny. To nie rozstrzyga, czy bóstwo jest blisko, czy nieobecne. Kontynuuj skromną formę, jeśli nadal jest użyteczna, bez mnożenia wróżb dla wymuszenia poczucia pewności. Spokojną noc można odnotować, nie czyniąc z niej ani triumfu, ani duchowej porażki.

W wybranym momencie zakończenia porównaj zapis z pierwotnym celem. Co zmieniło się w sytuacji? Co zmieniło się w twoim postępowaniu? Co pozostało? Oczekiwany rezultat mógł nie nadejść. Relacja powinna pozwalać to powiedzieć.

Usuń figurę lub wycofaj ją z użycia zgodnie z wcześniej wybranym zakończeniem, uporządkuj materiały i wróć do zwykłego życia. Możesz skończyć wcześniej, jeśli praca stała się przykra, kompulsywna lub zakłóca życie. Nie potrzeba kolejnego omenu, by wolno było się zatrzymać.