Zacznij tam, gdzie mieszkasz
Wystarczy wolny kąt biurka. Sprawdzi się też krzesło przy zamkniętych drzwiach albo koniec stołu po kolacji. Trzymaj w pobliżu notes i długopis. Jeśli używasz świecy, znaku, kadzidła lub muzyki, rób to dlatego, że pomagają w pracy, a nie dlatego, że pokój musi wyglądać imponująco.
Usiądź. Pozwól, by wrażenia dnia opadły. Zwróć się do Szatana po imieniu. Pozostań tak przez kilka minut. Na koniec zapisz datę i dwa lub trzy proste zdania o sesji. Potem wstań i wróć do reszty wieczoru.
Praktyka religijna
Pobożność może wyrażać się w modlitwie, klęczeniu, ciszy, śpiewie, składaniu ofiar, medytacji, zapisanej inwokacji lub formalnym obrzędzie. Członkowie nie modlą się wszyscy tak samo i nie ma powodu, by musieli to robić.
Ważny jest powrót do praktyki. Forma nabiera wagi dzięki temu, że korzystasz z niej w dobrych i złych tygodniach, podczas wieczorów pełnych rozproszeń i w zwyczajnych dniach pomiędzy nimi.
Przeczytaj więcej o oddawaniu czci
Medytacja
Medytacja jest praktyką uwagi. Niektórzy członkowie siedzą w ciszy. Inni korzystają z boskiego imienia, oddechu, sigilu, krótkiej frazy lub czasu poświęconego słuchaniu.
Dziesięć spokojnych minut praktykowanych regularnie nauczy cię więcej o własnej uwadze niż ambitna godzina, której nigdy nie powtórzysz. Jeśli myśli odpłyną, zauważ dokąd i wróć.
Rytuał
Rytuał nadaje pracy kształt przez słowa, postawę, ruch, dźwięk, przedmioty, czas i miejsce. Obrzęd może służyć kultowi, porze roku, upamiętnieniu, inicjacji lub konkretnej pracy rytualnej.
Obrzęd nie staje się silniejszy tylko dlatego, że ma więcej wyposażenia. Niektóre prace rytualne wymagają przygotowania i ceremonii. Innym wystarczy pokój, kilka wypowiedzianych słów i dość uwagi, by mówić je z przekonaniem.
Prowadź zapiski
Zapisz datę na stronie. Zanotuj, co się wydarzyło w praktyce, dokąd kierowała się uwaga, co się powtarzało i co nastąpiło później, a wydaje się warte zapamiętania. Pierwsze zapiski często są nudne. Pozwól im takie być.
Notes staje się użyteczny powoli. Po trzech miesiącach możesz zauważyć ten sam sen, wymówkę, osobę, lęk lub sformułowanie we wpisach, o których już nie pamiętasz. Nie dostrzeżesz tego wzoru, jeśli nigdy nie zapiszesz pierwszej strony.
Ucz się bez pośpiechu
Kościół odziedziczył rozbudowane słownictwo kilku nurtów. Nikt nie musi poznać go całego w jeden weekend. Czytaj tyle, by zrozumieć stojącą przed tobą pracę, prowadź krótką listę niejasnych słów i wracaj do nich wtedy, gdy rzeczywiście mają znaczenie.
Strona Używane przez nas słowa służy jako podręczny słownik. Dłuższe książki znajdziesz w Bibliotece i sklepie.
Pathei-mathos
Praktyka odbywa się również poza rytuałem. Pathei-mathos to nauka płynąca z tego, co ci się przydarzyło i zmieniło późniejszy sposób oceniania, wybierania lub działania.
Nie trzeba szukać trudności. Życie samo dostarcza ich dosyć. Praca polega na dostrzeżeniu, czego doświadczenie naprawdę nauczyło, gdy opadnie otaczający je zgiełk.
Od czego zaczyna Neofita
Poznaj znaczenie, jakie Kościół nadaje Szatanowi, przyczynowości, akauzalności i neksjonowi. Utrzymuj niewielką praktykę pobożności lub medytacji. Datuj notatki. Przeczytaj jedną książkę porządnie zamiast pięciu byle jak. Pytaj, gdy słowo pozostaje niejasne.
Dalsza praca może obejmować dłuższe operacje rytualne, podróże wewnętrzne, presencing, pracę z systemem siedmiorakim i Mrocznymi Bogami. Podstawy już są częścią religii. Nie musisz przebiegać przez nie w pośpiechu, by dotrzeć do tego, co interesujące.
Praktyka z innymi ludźmi
Niektórzy członkowie są obecni we wspólnocie każdego dnia. Inni spokojnie czytają i pojawiają się, gdy mają o coś zapytać lub coś zaoferować. Oba sposoby są tutaj normalne.
Forum, prywatne wiadomości, Biblioteka, ogłoszenia i wspólne obrzędy otaczają samotną praktykę wspólnotą religijną. Korzystaj z nich wtedy, gdy są przydatne. Nikt nie musi publicznie odgrywać pobożności, by udowodnić, że istnieje ona w jego życiu prywatnym.
Pierwszy tydzień praktyki
Jeśli potrzebujesz punktu wyjścia, wybierz krzesło i poświęć pięć minut w cztery dni tygodnia. Usiądź wygodnie, zauważ punkty styku ciała z krzesłem i podłogą, pozwól oddechowi pozostać naturalnym. Gdy uwaga odpływa, wróć bez próby wytworzenia jakiegoś doświadczenia.
Po każdej sesji sporządź krótką notatkę z datą. Pod koniec tygodnia przeczytaj notatki razem, zanim zdecydujesz, czy kontynuować lub wydłużyć sesję. To opcjonalny punkt wyjścia zaczerpnięty z tekstów wprowadzających Kościoła. Nie jest egzaminem ani warunkiem otrzymania stopnia.
Zakończenie pracy rytualnej
Obrzęd potrzebuje drogi powrotu do codzienności. Odłóż przedmioty, umyj kielich, jeśli był używany, wstań i zajmij się następnym zadaniem. Planując dłuższą pracę, określ czas trwania i zakończenie przed pierwszą nocą.
Możesz przerwać pracę, która stała się przykra lub zaczyna zastępować sen, obowiązki albo zwykły rozsądek. Nie potrzebujesz do tego pozwolenia wyroczni. Zapisz decyzję jasno. Praktyka, która kończy się bez oczekiwanego rezultatu, również zasługuje na rzetelny opis.