Świat przyczynowy

Rzeczywistość przyczynowa to zwykła rzeczywistość. Należą do niej ciała, zegary, pogoda, praca, pieniądze, choroba, odległość, materia fizyczna i konsekwencje. To świat, w którym można się spóźnić, być głodnym, mylić się, doznać urazu, ponosić odpowiedzialność lub mieć rachunek do zapłacenia.

Praktyka duchowa niczego z tego nie unieważnia. Świat przyczynowy jest miejscem, w którym ludzkie życie przybiera kształt i w którym doświadczamy skutków swoich działań.

Świat akauzalny

Akauzalnością nazywamy inny porządek istnienia. Nie rozumiemy go przez liniowy czas oraz znane fizyczne przyczyny i skutki w taki sam sposób jak świat przyczynowy. Szatan, Mroczni Bogowie i inne Byty duchowe należą do tej części naszej teologii.

Początkowo słowo jest tylko ideą w książce. Nabiera znaczenia przez użycie. Kult, rytuał, sen, miejsce, uwaga i powtarzana praca dają praktykującemu coś, z czym może powiązać to słowo.

Neksjon

Neksjon jest punktem styku rzeczywistości przyczynowej i akauzalnej. Pierwszym przykładem jest żywy człowiek. Ciało jest przyczynowe i przemijające, a świadomość może świadomie zwracać się ku akauzalności przez kult, pamięć, wyobraźnię, wolę i rytuał.

Miejsca również mogą gromadzić taką historię. Co tydzień wracaj do tego samego pokoju, by oddawać cześć. Zapalaj tę samą lampę, wypowiadaj te same imiona, zachowuj ciszę w tym samym miejscu i później tam pisz. Po roku pokój będzie odczuwany inaczej niż na początku. Dawne tradycje mówią, że zasłona staje się cieńsza. To określenie przetrwało, ponieważ jasno oddaje rzecz.

Byty i Mroczni Bogowie

Byt i Wyższy Byt to kościelne określenia akauzalnych inteligencji mających własną świadomość i wolę. Często używamy ich zamiast słowa demon, ponieważ demon niesie ze sobą zbiór chrześcijańskich założeń, które nie są nasze.

Mroczni Bogowie należą do określonego nurtu w tej metafizyce. Atazoth, Shugara, Noctulius, Nythra, Kthunae, Davcina, Baphomet i inne imiona pojawiają się w głębszych warstwach kanonu. Zwracamy się do nich jako do istot.

Neofita nie musi spieszyć ku najdziwniejszym imionom w książkach. Najpierw poznaj podstawy. Imiona stają się bardziej zrozumiałe, gdy kult, uwaga, rytuał i prowadzenie zapisków są już znajomymi częściami praktyki.

Wyrd, physis, aletheia i pathei-mathos

Wyrd to wzór, który życie tworzy z czasem przez naturę, wybór, okoliczności i konsekwencje. Physis jest wewnętrzną naturą rzeczy. Aletheia to prawda wychodząca z ukrycia. Pathei-mathos oznacza zmianę rozumienia płynącą z tego, co naprawdę zostało przeżyte.

Te słowa pozostały w pismach Kościoła, ponieważ nadal przydają się w praktyce. Gdy słowo przestaje pomagać widzieć coś wyraźniej, głośniejsze powtarzanie go nie uratuje.

Używane przez nas słowa: podręczny słownik

Skąd pochodzi ten język

Wysoki Kościół Satanistyczny jest niezależny. Nie jesteśmy neksjonem Order of Nine Angles i nie łączą nas z O9A relacje organizacyjne. Jednocześnie część naszego języka ma tam oraz w twórczości David Myatt wyraźną historię. Ukrywanie tego byłoby bezcelowe.

Rozróżnienie przyczynowości i akauzalności, neksjon, części systemu siedmiorakiego, Drzewo Wyrd, materiały o Mrocznych Bogach oraz kilka metod śpiewu i wibracji dotarły przez ten starszy, złowieszczy nurt. Zachowaliśmy to, co okazało się przydatne w naszej religii, i dalej z tym pracowaliśmy.

Część materiałów religijnych O9A jest dobra i nie mamy problemu, by to powiedzieć. Odrzucamy neonazistowską politykę, ideologię rasową, przestępczość i obsesję przemocy, które przylgnęły do części tego nurtu. Ten ekstremizm nie pogłębił religii. Zmienił poważny nurt ezoteryczny w błazenadę.

Możemy czytać teksty Myatt lub O9A dla metafizyki, nie uznając całego ruchu za święte pismo, autorytet ani wzór dla tego Kościoła. Tradycje zapożyczają od siebie. Ważne jest to, czym staje się zapożyczona idea po przejściu w inne ręce.

Dlaczego nadal używamy słowa akauzalność

Ponieważ nadal jest użyteczne. Pozwala jasno mówić o zwykłym istnieniu przyczynowym, porządku bytu, ku któremu skierowany jest kult, i neksjonie, w którym oba się spotykają.

Warto zachować to słowo tylko wtedy, gdy praktyka czyni je dokładniejszym. Jeśli pozostaje jedynie egzotycznym słowem, otaczanie go kolejnymi egzotycznymi słowami nie pomoże.

Presencing i konsekwencje

Presencing jest pracą polegającą na uobecnianiu akauzalnego nurtu w życiu przyczynowym. Wybrane miejsce, boskie imię, obraz, dźwięk lub cisza mogą nadać uwadze określoną formę. Powtarzane użycie ma znaczenie: ten sam symbol zyskuje historię w rękach pracującej z nim osoby.

Praca ma wejście i zakończenie. Praktykujący przygotowuje się, zwraca do nazwanej obecności, zapisuje to, co nastąpiło, i opuszcza przestrzeń rytualną. To, co następuje później, nadal należy do świata przyczynowego. Niedopełniony obowiązek nie staje się nieszkodliwy dlatego, że poprzedzający go obrzęd wydawał się głęboki.

Metafizyka i nauka

Akauzalność jest twierdzeniem religijnym i metafizycznym w teologii Kościoła. Współczesna fizyka nie dowodzi istnienia Mrocznych Bogów ani nie zmienia prywatnego doświadczenia w dowód naukowy. Zapożyczanie języka teorii kwantowej nie rozstrzyga pytania teologicznego.

Źródła historyczne, argumenty filozoficzne i doświadczenie praktykującego mogą wspierać naukę, ale każde pełni inną funkcję. Dawny tekst może wykazać, co zapisała dana tradycja. Sam nie może wykazać, co wydarzyło się minionej nocy w pokoju członka wspólnoty.